• Opis
  • Zastosowanie
  • Specyfikacja
  • Do pobrania
  • Zapytanie
  • Realizacje

Separatory tłuszczu organicznego (EST) służą najczęściej do podczyszczania ścieków pochodzących z przemysłu spożywczego i gastronomii. Stosuje się je zwykle przy restauracjach, stołówkach, masarniach, mleczarniach i innych obiektach obciążających ścieki tłuszczami (na podstawie normy PN-EN 1825, za tłuszcze uważa się tłuszcze i oleje roślinne oraz zwierzęce, nierozpuszczalne lub nieznacznie rozpuszczalne w wodzie, o tendencji do zmydlania się).

separator-tluszczu-z-osadnikiem-pst-v separator-tluszczu-est-i-est-h

PST                                                                           EST

Separatory mają szczelny betonowy korpus (zob.: Studnie i zbiorniki betonowe), zazwyczaj niewymagający dodatkowego dociążenia. W zależności od lokalizacji separatora, stosowane są włazy żeliwne lub żeliwno-betonowe o klasach A15, B125, C250 lub D400. W celu dostosowania wierzchu pokrywy separatora do rzędnej terenu stosuje się dodatkową nadbudowę z kręgów betonowych o średnicy odpowiadającej średnicy korpusu. W przypadku dużego zagłębienia kanalizacji, można zastosować płytę redukcyjną i komin z kręgów Dw = 1000. Wlot i wylot standardowo umieszczane są w osi separatora. Możliwe jest odchylenie osi wlotu i wylotu (szczegóły na kartach katalogowych), jak również podłączenie kilku wlotów.

Separator w zbiorniku betonowym posadawiany w gruntach nośnych do głębokości 10 m p.p.t. nie wymaga przygotowania specjalnego fundamentu oraz nie wymaga wykonania sprawdzających obliczeń statycznych. Standardowo dno wykopu przygotowuje się, wykonując podbudowę o grubości co najmniej 10 cm, z betonu C8/10 (B10) lub dobrze zagęszczonej warstwy żwiru albo innego gruboziarnistego gruntu niespoistego.

Separatory powinny być zasilane dopływem grawitacyjnym. W przypadku konieczności pompowania ścieków, zaleca się lokalizację pompowni za separatorem. Umiejscowienie separatora w terenie musi umożliwiać dojazd wozu asenizacyjnego.

Dla zmniejszenia kosztów eksploatacyjnych i poprawy bezpieczeństwa ekologicznego, istnieje możliwość podłączenia do separatora instalacji alarmowej (zob.: Systemy monitoringu), wyposażonej w czujniki warstwy osadu, oleju oraz przepełnienia. Bieżące monitorowanie pracy urządzenia minimalizuje potrzebę lokalnej kontroli obiektów i skraca czas reakcji służb technicznych w przypadku wystąpienia awarii.

W separatorach tłuszczu oleje organiczne są oddzielane grawitacyjnie oraz w procesie flotacji. Cząstki tłuszczu, ze względu na gęstość mniejszą od gęstości wody, gromadzą się na jej powierzchni. Specjalnie ukształtowane deflektory, umieszczone wewnątrz korpusu separatora (na wlocie i wylocie), wymuszają odpowiedni przepływ ścieków oraz uniemożliwiają wydostanie się z separatora oddzielonych substancji tłuszczowych. Zanieczyszczenia o większej gęstości, które dostają się wraz ze ściekami, opadają na dno zbiornika.

 

Separatory tłuszczu z osadnikiem

Ścieki zanieczyszczone zawiesiną należy podczyszczać w osadnikach. Prawidłowo zaprojektowany osadnik powinien zapewnić optymalną skuteczność oczyszczania oraz odpowiednią pojemność magazynowania osadu (dobór separatora z osadnikiem). Duże elementy zawieszone w ściekach należy zatrzymywać, stosując kosze, sita lub inne urządzenia sortujące.

Osadnik może występować samodzielnie (zob.: Osadniki) lub jako zintegrowany z separatorem tłuszczu produkowany w dwóch wersjach:

  • osadnik w pierwszej części, oddzielony przegrodą PST-V
  • urządzenie z pogłębionym korpusem EST-H.

Zintegrowany układ ma na celu zmniejszenie powierzchni instalacji oczyszczającej przy zapewnieniu wysokiego stopnia oddzielania tłuszczu i zawiesin. Urządzenia takie znajdują zastosowanie przede wszystkim na terenach o wysokim stopniu zurbanizowania.

 

Dobór separatora tłuszczu

Doboru separatora tłuszczu dokonuje się zależnie od właściwości i ilości ścieków przewidzianych do oczyszczania, w sposób uproszczony – dla obiektów żywienia zbiorowego na podstawie wytycznych lub na podstawie wyliczonej przepustowości separatora (NS), zgodnie z normą PN-EN 1825-2.

W przypadku konieczności zastosowania separatora tłuszczu z osadnikiem, należy wykonać dalsze obliczenia.

Restauracje i inne podobne obiekty
/ ilość posiłków wydawanych w ciągu doby
Przepustowość separatora
(NS)
do 200 2
201 do 400 4
401 do 700 7
701 do 1000 10
1001 do 1500 15
1501 do 2000 20
2001 do 2500* 25

* Powyżej 2500 posiłków należy dodać do przepustowości separatora:
0.75 na każde 100 posiłków (od 2500 do 3500 posiłków)
0.50 na każde 100 posiłków (od 3501 do 4500 posiłków)
0.25 na każde 100 posiłków (powyżej 4500 posiłków)

Tab. Wytyczne doboru uproszczonego separatora tłuszczu dla obiektów żywienia zbiorowego

 

Jak dobrać separator tłuszczu z osadnikiem?

Zastosowanie:

  • restauracje
  • stołówki
  • masarnie
  • mleczarnie

Dobór separatora tłuszczu

Doboru separatora tłuszczu dokonuje się zależnie od właściwości i ilości ścieków przewidzianych do oczyszczania, w sposób uproszczony – dla obiektów żywienia zbiorowego na podstawie wytycznych (tab. 8)  lub na podstawie wyliczonej przepustowości separatora (NS), zgodnie z normą PN-EN 1825-2.

W przypadku konieczności zastosowania separatora tłuszczu z osadnikiem, należy wykonać dalsze obliczenia (tab. 9).

Dobór separatora tłuszczu z osadnikiem

W przypadku dopływających do separatora tłuszczu ścieków zanieczyszczonych zawiesiną, należy zastosować separator z osadnikiem. Na podstawie znanej wartości nominalnej wielkości dopływu ścieków do separatora (NS) należy dobrać pojemność osadnika Vos.

Tab. 9. Dobór pojemności osadnika na podstawie wartości nominalnej wielkości dopływu ścieków (NS), w zależności od lokalizacji separatora tłuszczu.